De jaarlijkse vriendinnentrip (2/3)

Ja hoor, we zijn onderweg in onze ouderwetse Volkswagenbus “Kyla”. Het links rijden gaat ons goed af en we passen inderdaad net aan met z’n drietjes op de voorbank. Ouderwets met de kaart in de hand stippelen we een mooie route uit en zijn we er al snel achter dat  we de kleine weggetjes moeten nemen. De snelheidsmeter doet het niet, maar heel veel harder dan 55 km per uur lijkt Kyla niet te kunnen. Of misschien kan ze wel harder, maar dan is het niet te beremmen…. Bij ons was ze absoluut gezakt voor de APK, maar daar trekken we ons maar niets van aan en vrolijk rijden wij door het Schotse land….!

Bij de eerste de beste supermarkt die we zien, stoppen we even om boodschappen te doen. Niet dat we van plan zijn culinair te koken in de camper, maar een gezellige borrel met een nootje is toch wel het minste dat we in huis kunnen halen. Met een lekkere fles witte wijn, wat nootjes en voldoende water rijden we weer verder.

In de middag begint het wat te regenen en lachen we ons rot als we zien hoe de ruitenwisser werkt. Aan de linkerkant van het stuur zit een klein draaiknopje dat je draait om de ruitenwisser aan te zetten. Het blijkt een hele kunst te zijn om de ruitenwisser dan op het juiste moment weer uit te draaien, anders staat de ruitenwisser midden op het raam stil. Echt te knullig!

Aan het einde van de middag arriveren we in Jedburgh, waar ik de camper keurig in zijn achteruit parkeer op de campingplek. Trots stap ik uit, want zonder stuurbekrachtiging en met mini spiegeltjes heb ik dit toch netjes gedaan! Als de dame van de receptie vervolgens aangeeft dat we op een andere plek moeten gaan staan, ben ik hevig teleurgesteld. Ze ziet het blijkbaar aan me gezicht, want we mogen voor 1 nachtje toch blijven staan!!

Wie bedacht had dat we zin zouden hebben in een wit wijntje?? Het is zo koud dat glühwein een beter alternatief zou zijn… We trekken alledrie warmere kleding aan en vertrekken naar het dorpje om in een gezellige pub een biertje te drinken. Ook daar komen we bedrogen uit. In de enige pub die we kunnen vinden, zit geen hond. Navraag leert ons dat dat toch echt de ‘place to be’ is, maar eigenwijs als we zijn, lopen we verder het dorp in op zoek naar ons geluk. En dat blijkt een goede keuze! We vinden een super gezellig restaurantje, waar nog net een tafeltje vrij is en waar de kachel brandt. Wat een zaligheid! Met een rood wijntje genieten we van de heerlijke gerechten en onze goede gesprekken. Altijd leuk om een paar dagen met de meiden op stap te zijn.

Knus op de bedbank

De eerste nacht besluit Lin op de voorbank te gaan slapen. Mar en ik mogen de bedbank proberen. We liggen nog net nog net niet lepeltje-lepeltje, maar heel veel ruimte biedt de bedbank niet. Maar we mogen niet klagen, want Lin heeft het stuur in haar nek, kan haar benen niet strekken en heeft last van de spleet tussen de bestuurdersstoel en de voorbank…. Wiens idee was dit ook alweer?

Tot overmaat van ramp blijkt het ‘s nachts in de camper net zo koud te zijn als buiten (5C). Hoe ik bedacht had dat ik me prima zou redden in mijn zomerse pyjama? Midden in de nacht ga ik op zoek naar sokken, naar mijn wollen trui en naar iets warms dat ik over mijn slaapzak kan leggen. Wat een kou….

Maargoed, na een koude nacht schijnt gelukkig de volgende ochtend de zon en kunnen we buiten ontbijten. We maken een plan voor de reis van die dag en gaan weer op pad. Wat een prachtige natuur. Wat een rust op de wegen die wij rijden. Wat een heerlijke tocht!

Genietend van een kopje koffie

Als we trek hebben in koffie zetten we Kyla aan de kant van de weg, pakken we de stoeltjes erbij en zetten op onze gasbrander het water op. In no-time is het water heet en kunnen we de cappucinnootjes inschenken. Een koekje erbij en wij zijn weer helemaal tevreden!

Als we aan het einde van de dag op de enige camping van dat dorp arriveren, zegt de beheerder doodleuk dat hij geen plek meer heeft. Hmm, interessant…. We vragen naar alternatieven en hij begrijpt dat we slechts voor 1 nacht een plek zoeken. Dat heeft hij dan gelukkig nog wel! Dat loopt goed af, want heel veel zin om verder te rijden hebben we inmiddels niet meer. Lin parkeert de wagen en dan kunnen we genieten van een heerlijk glas witte wijn in het avondzonnetje. Het is een prachtige avond, we staan boven op een berg met prachtig uitzicht over het dorp. Wat een leuke dag!

Sandra

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s