Het verhaal van de toilettas

In 2001 maakte ik voor het eerst een ‘echte’ avontuurlijke reis. Bestemming Marokko. Twee weken rond reizen met een jeep, een kamelentocht in de woestijn en een wandeltocht van een aantal dagen door de bergen. Voor de beeldvorming: tot die tijd kreeg ik al blaren van een kilometer lopen, dus dat deed ik niet al te vaak. Kamperen deed
ik hooguit een nachtje. Mijn verst bereisde gebieden waren Zuid-Frankrijk en Noord-Italië in comfortabele accommodaties.

Ik werd overgehaald door een vriendin die wel vaker een avontuurlijke reis maakte. Dat kostte haar weinig moeite. Ik was 24 jaar, werkzaam in mijn eerste baan en bovenal klaar om te ontdekken wat het leven nog meer inhield. Vanuit een zekere wereld het onbekende
tegemoet, de wijde wereld in. Een diep verlangen in mij naar Afrika werd steeds groter, maar de stap naar dat continent was enorm. Ik begreep toen totaal niet waarom iets (en wat dan?), mij naar Afrika trok. Ik voelde wel dat ik nieuwsgierig was naar het leven. En de enige manier om te ontdekken wat dat leven voor mij in petto had, was dat ik het onbekende tegemoet durfde te treden.

Mijn moeder, behulpzaam als altijd, droeg in de voorbereidingen naar Marokko het een na het andere handige reisvoorwerp aan. De ervaring had al geleerd dat ik daar in eerste instantie afwijzend op reageer “Ik bepaal zelf wel wat ik mee neem’. Puntje bij paaltje blijkt diezelfde moeder te beschikken over een scala aan gouden tips en verborgen plekjes in de kast met bewaard goed. Van een afritsbroek gekregen bij dit, tot een regenjas via dat, tot een heuptasje van dat en……een toilettas die symbool

kwam te staan voor een nieuw begin en mijn levensreis na dat moment. Niet zo maar een
toilettas overigens. Een donkerblauwe die rechtop kon staan en met twee hengseltjes makkelijk draagbaar was. Twee grotere compartimenten en een derde compartiment met plastic afgeschermd. Kleinere geheime vakjes en zelfs een haakje om je huissleutel op te hangen. Het ‘type beautycase’ ben ik nooit geweest. Het type praktisch wel. En deze tas scoorde met gemak een 10+.

Mijn donkerblauwe toilettas bleek een ontzettend handig item op een reis waarin je hele hebben en houwen in een rugzak dient te passen. Van tandenborstel tot en met onmisbare paracetamol in tijden van ziekte. De reis naar Marokko was natuurlijk geweldig. Nooit zal ik de sterrenhemel vergeten in de woestijn.

Gigantisch zwart en zo schitterend! Tijdens de tocht in de bergen realiseerde ik me voor het eerst hoe nietig een mens kan zijn. Ik raakte verslaafd aan de cadans van urenlang niets anders doen dan stap-voor-stap verder komen. Het gevoel hebben dat je leeft!

Een geweldige reis dus en deze eerste ervaring smaakte naar meer. Reizen, in beweging zijn, werd een belangrijk onderdeel van mijn leven. Sindsdien heeft mijn donkerblauwe
toilettas me vergezeld naar alle andere verre bestemmingen: van Midden- Amerika
naar Oost-Afrika naar Zuid-Amerika naar Noord-Amerika naar Centraal-Azie. En niet te
vergeten West-Afrika. Naar Ghana, dat 10 maanden mijn thuisland was.

Mijn blauwe toilettas. Een geschenk van mijn moeder. Het bleek een gouden geschenk. Niet alleen praktisch, maar juist ook door het bindende element dat het symboliseerde. Hoe ver weg ik ook was, die tas hield me verbonden met thuis. Mijn moeder gaf ‘m zonder dat ze de waarde ervan besefte. De mooiste geschenken zijn voor mij vaak klein en onbewust. Een glimlach, een woordje, een gebaar of een geschenk dat waarde heeft om de persoon die het geeft.

Reizen laat je ‘Beyond Limits’ gaan, het verlegt letterlijk je grenzen. Als je open staat voor de nieuwe ervaring, verrijkt het je. Het neemt je mee in wat er nog meer is dan jouw vanzelfsprekendheden. Het confronteert je met jezelf en laat je zien hoe je verbonden bent met andere mensen en andere werelddelen. Reizen levert verhalen op.

Het is 2011 inmiddels. Mijn donkerblauwe toilettas raakt zo langzaam aan flink versleten. Het handvat raakt los, gaten in de voering. En zelfs na schoonmaken met de beste schuursponsjes blijft ie smoezelig. Hij was 10 jaar lang mijn trouwe metgezel en ik wil ‘m niet zo maar afdanken. Toch realiseer ik me dat alles z’n tijd heeft.

Net als het hele leven, heeft iedere afzonderlijke reis bijgedragen aan wie ik nu ben en waar ik nu sta. Net als 10 jaar geleden voel ik dat ik aan een nieuw begin sta. Nu met het realiseren van Talent Beyond Limits. En juist daarom heb ik besloten afscheid te nemen van mijn oude, trouwe, toilettas. Op de eerste ontwikkelingsreis van Talent Beyond Limits, aanstaande november, gaat er een andere mee. Maar niet zo maar een.

Het afgelopen jaar raakte ik gecharmeerd van Sandra Smit en de gedachte achter haar onderneming Boxo. Sandra heeft een collectie reisartikelen ontwikkeld die elke hun eigen
verhaal hebben. De toilettas die ik bij Boxo gekocht heb, draagt een verhaal in zich: de geschiedenis van de mensen die ‘m gemaakt hebben en de techniek waarmee ie gemaakt is.

Het verhaal van deze unieke toilettas uit Peru symboliseert voor mij het verhaal van mijn bijzondere band met Zuid-Amerika. Ik ontmoette daar een nieuw thuis. Waar ik straks ook ben en ga voor Talent Beyond Limits, deze toilettas laat me die verbinding voelen.

Thuis…..de betekenis van het woord is veranderd. Minder afhankelijk van plaats of verleden. Thuis is daar waar ik mij verbonden voel met mezelf en met een ander.

Carole Donkers is oprichter van Talent Beyond Limits http://www.talentbeyondlimits.nl/

Een internationaal leiderschaps- en ontwikkelingsprogramma, waarin Nederlandse professionals en Afrikaanse professionals samen werken aan een strategisch vraagstuk dat leeft bij een Afrikaanse ontwikkelings-organisatie.

De deelnemers van dit Talent Ontwikkel Programma werken en leren samen in een periode van 10 maanden, die begint met een 10-daagse kennismaking en training op locatie in Afrika. Daarna vervolgt het programma vanuit het eigen land. De deelnemers staan voor de uitdaging om op afstand en gedurende de periode van een half jaar, een gezamenlijk gedragen resultaat te leveren. Dit doen zij als groep en als duo’s, begeleid door leerdeskundige, procesbegeleider en coach Carole.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s