Vanaf nu heten we Augler, Warda en Jasmin

Na een mooie ochtend in de verborgen stad Petra rijden wij in de middag richting de Wadi Rum, de uit de film ‘Lawrence of Arabia’ bekende woestijn. Als we de snelweg afrijden, doemt de Wadi Rum al voor ons op. Een indrukwekkende vlakte met gigantische rotsformaties. Wow!

Ons kamp voor vanavond heet Captain’s Desert Camp en ligt zo’n 12 km bij het informatiecentrum vandaan. We parkeren voor de ingang en worden direct welkom geheten door de lokale Arabieren in hun lange jurken. Het geheel is in Bedouienenstijl opgezet, met (elektrische) lampjes in de bekende papieren zakken. In het midden is een grote, deels open, lounge met banken van kussens en lage tafels. Alle banken en tafels zijn bedekt met stof in overwegend de kleuren rood en zwart. Perzische tapijten bedekken het zand en geven het geheel een Arabische sfeer.

Op de kameel de Wadi Rum in
Dwars door de Wadi Rum

Door een van de mannen wordt mijn eigen gekleurde sjawl kunstig om mijn hoofd gewikkeld. Als een ware Arabiere betreed ik 10 minuten later mijn kameel. “Zo, dat is best hoog”, denk ik als mijn kameel is opgestaan en ik vanaf mijn zitje op zijn rug naar beneden kijk. Ik hou me goed vast als mijn kameel in beweging komt. Rug recht en rustig meebewegen op het ritme van zijn tred. Dat gaat goed. Als we de woestijn bereiken, maakt onze kamelendrijver de kamelen van elkaar los en ben ik alleen met mijn kameel. Eens kijken of ik hem in bedwang kan houden! Al snel leer ik dat mijn kameel een onverzadigbare honger heeft. Bij elk bosje gras blijft hij staan om te eten. Dat schiet lekker op…. Als ik het touw in mijn hand hou, merk ik bovendien al snel dat de kameel beduidend sterker is dan ik. Daar moet ik iets op verzinnen anders komen we geen stap vooruit. Ik besluit het touw om het handvat van mijn zitje te draaien, zodat ik de teugels kort kan houden en mijn kameel in de juiste richting kan sturen. Dat werkt. Niet dat mijn kameel er blij mee is, maar zo zie ik tenminste nog iets van deze waanzinnige woestijn!

Mijn eigen schaduw
Mijn eigen schaduw

Onze kamelendrijver spreekt geen woord Engels en al snel heet ik Warda. Jeroen spreekt hij aan met Augler en mijn moeder heet Jasmin. We weten niet precies wat de woorden betekenen, maar het is wel handig als de kamelendrijver ons roept of iets wil laten zien. Met gebarentaal communiceren we met elkaar. Mijn kameel blijft in de achterhoede en ik geniet van de prachtige rots-en zandomgeving en de fijne stilte om me heen. Ik ben maar wat blij met mijn sluier, de zon schijnt volop en het is echt loeiheet.

Naarmate de zon zakt, worden de kleuren mooier en mooier. Roestbruine rotsen, brique-kleurig zand en een blauwe lucht. Ik ben er opnieuw stil van. Als ik even later een foto van mijn eigen schaduw wil maken, schiet mijn touw los en is mijn kameel vrij om te gaan waar hij wil. En daar maakt hij gretig gebruik van! Ik kan roepen wat ik wil en hem in zijn zij trappen, maar ik ben de besturing volledig kwijt. Hij geeft geen krimp en eet er lustig op los. Ik heb de hulp van onze kamelendrijver nodig om mijn touw weer te pakken te krijgen. Wel mooi om te ontdekken dat ik dus wel degelijk wat invloed heb op mijn kameel.

Ruim een uur na onze start houden we een korte pauze en kunnen wij even de benen strekken. Fijn, want je zit met je benen zo wijd dat je er spierpijn van krijgt. De zon zakt en als we de gillende meiden in de jeeps wegdenken, heerst er een overweldigende stilte. Onze kamelen doen zich tegoed aan de vele struikjes die in het zand groeien. Niet de mooie groene, maar de dorre plantjes zijn favoriet. Als we onze kamelen weer bestijgen, stappen we rustig terug naar het kamp. Ze weten de weg. Voor hen een ‘rondje om de rots’, voor ons een bijzondere ervaring!

Sandra

Tips:

  • Zorg voor een goed hoofddeksel (sjawl, hoed of pet) om jezelf te beschermen tegen de brandende zon.
  • Ga of vroeg in de ochtend of laat in de namiddag op kameelsafari. Fijner ivm de hitte, maar zeker ook mooier omdat de kleuren in het ochtend- of avondlicht prachtig zijn.
  • Je kunt ‘s ochtends (om 6 uur) een ballontocht over de Wadi Rum maken. Volgens mij ongelooflijk gaaf. Kosten: JOD 135 pp. Daarna staat een heerlijk ontbijt voor je klaar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s