Een bewogen zomer

Soms kom je in je leven mensen tegen die je hele leven op zijn kop zetten. Tweeënhalf jaar geleden ontmoette ik zo’n persoon. In India. Een indrukwekkende verbinding die in no-time tot stand kwam. En weer ging. De ontmoeting was te kort om een grote impact op mijn leven te hebben. Dacht ik. Een jaar geleden ontmoette ik wederom iemand met wie ik in een split-second een intense verbinding voelde. Een tweelingziel. Een spiegel. Iemand in wie ik mijn eigen potentie weerspiegeld zag. Ik zag mijn eigen grootsheid. Alle mogelijkheden die er nog te ontdekken zijn. De ruimte die er is om nog veel meer uit mezelf te halen. Mezelf terug te vinden. Maar wat betekende dat? Wat had ik nu te doen?

Ik besefte dat ik een prachtig leven leefde. Ik dacht dat ik alles had wat mijn hartje begeerde. Maar ineens vroeg ik mij af of dat werkelijk zo was. Ik zou inderdaad prima oud kunnen worden in en met dit leven, maar dan zou het nooit meer worden dan dit. Een herhaling van zetten. Onverteerbaar. Niet de bedoeling. Ik voelde aan alles dat ik mijn reis te vervolgen had. Maar hoe gaat dat dan als je al 18 jaar gelukkig bent met je partner? Ik was volledig in verwarring. Mijn hoofd vond er van alles van. Vond me onaardig. Hebberig. Egoïstisch. Stom. Mijn hart was gelukkig een stuk milder voor me. Maar daardoor natuurlijk ook de verwarring. Wat was waar? Wat voelde ik? Wat verzon ik? Mijn hart leidde mij uiteindelijk de weg. Stapje voor stapje. Ik liet los. Vakantie. Tijd om het hoofd uit te zetten. En dan gebeurt het.

Blog 2Het kwam als een donderslag. Op het moment dat ik het het minst verwachtte. Een ongelooflijke helderheid. Als een weten. Geen weg meer terug. Ik zag de beelden voor me. Mijn relatie met mijn lieve man eindigde hier. Onze waanzinnige reis samen kwam ineens tot stilstand. Ik zag het voor me. Kon het niet ontkennen. Heftig. Onwijs. Maar gek genoeg ook heel mooi. Want het weten was zo sterk dat ik niet anders kon. Niet omdat onze liefde hier ophield. Integendeel. Maar we mogen ieder ons eigen weg gaan. Elkaar in liefde loslaten. Dat is ook houden van. Misschien wel meer dan we denken.

Ik hoorde de woorden: “The universe is calling. I have to do this. I don’t know why, but the universe has a bigger plan and I am part of it. I have to go.” Waar kwamen die ineens vandaan? Dat weet ik niet, maar ze sterkten me in de beslissing.

En zo kwam het dat Jeroen en ik in juli van dit jaar uit elkaar zijn gegaan. Nee, dat is niet goed verwoord. Dat onze liefde op een andere manier vorm krijgt. Dat past beter. Want dat is wat het is. We houden nog steeds van elkaar. Koesteren alle waanzinnige momenten die we samen beleefden. De vele feestjes die we samen organiseerden. De prachtige reizen die we maakten. De ontelbare mooie gesprekken. De gezellige etentjes. De vele glazen wijn waar we samen van genoten. De avonden bij de open haard. De liefdevolle vrijpartijen. Wow, wat een herinneringen hebben wij samen. Genoeg om op ons 80ste in de schommelstoel op terug te kijken en uren, nee dagen met elkaar over te kunnen praten. En toch. Toch voelt het alsof er nog veel meer uit het leven te halen is. Uit onszelf. Alleen niet meer in deze vertrouwde vorm. Het mag anders. En dat mogen we nu gaan vormgeven.

Blog

Dat voelt (naast de pittige momenten die er absoluut ook zijn) echt goed. Het is heerlijk om die ouderwetse kriebel in mijn buik te voelen. Te voelen dat ik op het juiste pad zit. Dat ik mijn levensenergie volop voel stromen. Mezelf voluit te horen lachen. Die harde lach zal toch ook niet voor niets zijn :-)?! Kinderlijk plezier. Beetje baldadig. En tegelijkertijd vol (goede) moed. Vol moed om de toekomst tegemoet te treden. Mijn hart te volgen. Bizarre beslissingen te nemen. Bizar in de zin dat ze maatschappelijk lang niet allemaal gepast zijn. Maarja, wie zegt dat? Wat is gepast? Wat is de waarheid daarin?

Ik volg mijn eigen waarheid. En die laat me stap voor stap keuzes maken. Bestaande lijntjes doorknippen. Echt aan de slag met het pand in De Goorn (de afgelopen maanden was het telkens de sluitpost. Dat is niet OK). Ik voel steeds meer helderheid over mijn verlangens. Mijn wensen. Mijn dromen. Mijn allergrootste wens om internationaal te werken, is ineens weer springlevend. Mijn vleugels uitslaan. Op avontuur. Letterlijk en figuurlijk. Met het pand in De Goorn in mijn achterzak. Op zoek naar inspiratie, ideeën en nieuwe business modellen! Dus we gaan op avontuur. Daarover volgende keer meer :-)!

Liefs, Sandra

PS. De naam van de nieuwe plek in De Goorn is inmiddels bekend: PROEF!

9 Comments Add yours

  1. kees dekker says:

    Zo Sandra,dat is nogal wat. Jij bent zoals altijd goed in staat om iets goed te verwoorden. Maar nu het over je eigen ( en Jeroen ) gevoel gaat is dat toch vaak wat moeilijker. Dat dit gevoel je in verwarring bracht kan ik begrijpen .Ik raakte bij het lezen ervan bijna in verwarring. Als je hoofd en je hart ieder een eigen leven gaan leiden zie dat dan maar weer op een rij te krijgen. Zoals als ik uit je woorden op maak sta je daar nu aan het begin van.
    Succes met de plannen en hartelijke groeten van Lucy en Kees ( ook aan Jeroen natuurlijk )

    1. Sandra Korse says:

      Wat een mooie reactie, ome Kees. Dank! En de groetjes vanavond meteen over kunnen brengen!

  2. hanna says:

    Prachtige moedige vrouw, die het enige juiste doet wat er te doen is…je hart volgen daar waar het je naar toe leidt. Daar is lef voor nodig en innerlijke vrede. Waanzinnig mooi!

    1. Sandra Korse says:

      Dank je wel voor je mooie reactie, Hanna. Je hart volgen is enerzijds het makkelijkst en anderzijds soms het moeilijkste wat er is. Maar volgens mij uiteindelijk idd ook het enige juiste. Dank!!

  3. Anonymous says:

    Wauh, Sandra wat een verhaal! Je gaat aan de slag met de De Goorn. Niks geen sluitpost meer. Je hebt het over bizarre beslissingen nemen, over jouw verlangens, jouw wensen, jouw dromen. Weer springlevend! Het spat ervan af. Je kunt ook altijd nog een boek gaan schrijven. Succes met PROEF. Het smaakt nu al naar meer.
    Lieve groet Carin

    1. Sandra Korse says:

      Wat weer een heerlijke woordspeling: dat smaakt naar meer! Die gaat in mijn aantekeningenboekje :-). Bedankt voor je mooie reactie. X

  4. Annett says:

    Op naar een mooi avontuur! Succes & heel veel plezier, San. Geniet ervan (met alle ups & downs).

    1. Sandra Korse says:

      Dank je wel, Annett!! Ik doe mijn uiterste best om zoveel mogelijk te genieten :-)!! x

  5. Ans Koster says:

    Je hart volgen is heel belangrijk. Ik ben benieuwd wat het je allemaal gaat brengen. Ik volg je met belangstelling, ook over de ontwikkelingen met jullie pand, vanuit Avenhorn :-). Ik wens je veel geluk en moed (die je ook al toont).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s