Afscheid & avontuur

Na een onbeschrijflijk liefdevol afscheid trek ik afgelopen zondag letterlijk en figuurlijk de deur van mijn leven met Jeroen achter mij dicht. Het wordt een zware dag. Juist vanwege onze liefde. Ik ben vervuld van dankbaarheid. Dankbaar voor alles wat wij samen deelden. Voor de ruimte die er ook nu weer is om mijn eigen weg te gaan. En ook al weet ik dat het goed is, doet afscheid nemen van zo’n mooi mens ook ontzettend veel pijn. Het is wat het is. Ik laat het er maar gewoon zijn. Tegelijkertijd moet ik inwendig lachen om mezelf. Om de make-up die ik vanochtend zo zorgvuldig opgebracht heb. Hoe heerlijk naïef! Daar is met de middag natuurlijk niets meer van over. Ach, het zij zo!

Blog afscheid 1

De mistige dag weerspiegelt mijn gemoedstoestand. Ik fiets naar vriendin Mieke, waar ik de komende weken mag logeren. Ze is nog niet thuis, maar ik heb de sleutels al van haar gekregen. Ik maak het mezelf aangenaam met een bak koffie en een lekkere koek. Als Mieke aan het einde van de middag thuiskomt en vraagt hoe het gaat, pakken we de tissues er maar weer bij. Het mag. Het is. Ik ben onwijs blij met haar lieve zorgen en de vele smsjes die ik ontvang. Ondanks de zwaarte voel ik me verlicht door deze liefdevolle aandacht.

Na een onrustige nacht sta ik maandagochtend vroeg op. Klaar en opgewonden voor mijn reis naar Zuid-Afrika! Mieke zet me heel lief af bij het station en ik zie dat er gelukkig geen vertraging is. Fijn, want het is ongelooflijk mistig, dus het had zomaar gekund. Ontspannen ga ik zitten. Ik lees wat in een meegebracht tijdschrift en reageer op de eerste smsjes die ik binnenkrijg. Bij Purmerend wordt het onrustig. Al snel wordt omgeroepen dat de trein niet verder reist dan Zaandam Kogerveld. Ik krijg een flashback naar een gestrande trein toen Jeroen ik naar Oman reisden… Dat leverde zoveel stress op dat ik ziek in het vliegtuig zat… “OK, wat zal ik doen?” vraag ik me af. Ik heb niet heel ruim gecalculeerd qua reistijd, dus veel tijd voor vertraging is er niet. Ik zie een man met een koffer staan en stel voor om samen een taxi te delen naar Schiphol. Hij zegt meteen ‘Goed idee!’ Ik zoek op mijn telefoon een taxibedrijf op en bel. Zij sturen een taxi naar Kogerveld. Nu wij nog, want inmiddels staat de trein midden in de weilanden stil… Een lichte paniek maakt zich van mij meester. Als de trein hier blijft staan, ga ik mijn vlucht nooit halen… De dame naast me doet er nog een schepje bovenop door te melden dat ze laatst een keer 2 uur stilgestaan heeft en de trein niet uit mocht. Heel fijn zo’n bemoedigend bericht…. Ik doe een schietgebedje en ben heel blij als de trein zich na 10 minuten weer in beweging zet.

Blog afscheid 3Op het perron heerst chaos. De man en ik banen ons een weg door de menigte. Aan de achterkant van het station staat inderdaad een taxi klaar. Er zitten al twee mannen in. Zonder twijfel trek ik de deur open en zeg dat ik gebeld had voor een taxi. De chauffeur stapt direct uit en opent de kofferbak. Koffers erin. Wij erin. En zo zit ik ineens heel knus tussen twee wildvreemde mannen op de achterbank van de taxi! De chauffeur heeft er de gang in en wij praten honderduit over de reizen die we maken en het werk dat de mannen doen. Het is gewoon gezellig. Geen file op de weg. Ik voel mijn lijf ontspannen en kan weer lachen om de situatie. Wat een actie op de vroege morgen. Even over achten staan we op Schiphol. Wow! Dat ging uiteindelijk voorspoedig. De heren reizen alledrie voor werk en ik vraag wie de bon kan declareren. Dat pakken ze goed op en ze gunnen mij een goed glas wijn in Kaapstad :-).

Als ik een uur later aan een kop koffie zit, reageer ik op een vraag per sms of ik vertraging heb. Nou nee, niet met het vliegtuig, wel gedoe met de trein. Ik lach om de prachtige reactie: “Laat dit een voorbode zijn voor vele mooie ontmoetingen tijdens je reis!” Zo is het. Met een grote glimlach stap ik het vliegtuig in.

Sandra

4 Comments Add yours

  1. Ingrid says:

    Geniet ervan lieve Sandra! xxx

  2. kees dekker says:

    Sandra de vertraging heb je alvast gehad,kan de rest alleen nog maar goed gaan. Geniet van je reis in Zuid-Afrika en ik hoop dat de reis voldoet aan hetgeen je ervan verwacht. Lieve groeten Lucy en Kees

  3. Anita schuurman says:

    Hoi san,

    Mooi geschreven.. Heftig het definitieve afscheid met Jeroen! Maar je gaat weer een prachtige reis tegemoed! Geniet ervan.

    Liefs Anita

  4. Josee says:

    Haha nice! Weer mooi neergezet San!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s