De witte pagina die allang niet wit meer is

In mijn laatste blog beschrijf ik de hagelwitte pagina waar ik naar staar. Een wit vel dat opnieuw beschreven mag worden. Met nieuwe dromen. Met nieuwe plannen. Met dat wat ik het allerliefste wil doen. De pagina vult zich sindsdien niet alleen met nieuwe dromen, maar ook met een aantal ‘oude’. Dromen die ik al heel lang heb en zich nu ineens in volle glorie aandienen. En soms voelt het bijna te mooi om waar te zijn. En hoor ik mezelf vragen: “Echt? Mag ik dit echt dromen? Ga ik dit echt doen?” Mijn ‘hoofd’ vindt er bij tijd en wijlen wat van! En dan is het zo fijn om met Nicole te reizen: onze dromen delen en voelen wat we het allerliefste doen. En dat levert mooie gekleurde plaatjes voor de witte pagina op!

Blog 20160215-5Zo heb ik inmiddels al een biertje gedronken met Obama, heeft hij mij een rol aangeboden binnen zijn projectteam, werk ik samen met twee super slimme Afrikaanse vrouwen, ben ik betrokken bij prachtige initiatieven waar mijn hart sneller van gaat kloppen, woon ik in Zuid-Afrika en heb ik mijn droomhuis op een eigen stuk land al bijna ingericht ;-). Ik plaats een smiley, maar alles in mij zegt dat ik dit mag gaan doen. Het klopt gewoon! Ik heb er zo ongelooflijk veel zin in dat mijn hele lijf ‘Ja, ga het maar doen’ schreeuwt.

Net zoals ik in november aan alles voelde dat ik mijn oud-studiegenoot Mark uit Zuid-Afrika wilde opzoeken. Ik wist niet goed waarom, maar wel dat ik het moest doen. Inmiddels is dat me duidelijk: om de liefde tussen Mark en mij te hebben mogen voelen. En die is weliswaar nog pril, maar wat ons betreft de moeite van het verder ontdekken waard.

Tarifa 1Inmiddels vallen voor mij steeds meer puzzelstukjes op hun plaats. Mijn liefde voor Afrika. De liefde voor Mark. Mijn liefde voor mooie, waardevolle initiatieven en de wens om daar mijn tijd, energie en een vleugje magie aan toe te voegen. Ineens komt het bij elkaar. Wat dat betekent? In elk geval dat ik in juni voor (minimaal) drie maanden naar Zuid-Afrika reis om te kijken hoe de toekomst zich verder mag vormen.

Of ik dan nu heel ongeduldig ben en onmiddellijk naar Kaapstad wil vliegen? Ja en nee. Natuurlijk wil ik graag naar Zuid-Afrika, maar ik weet ook dat deze camperreis nog niet klaar is. Ik geniet elke dag volop met Nicole, van wie ik inmiddels ook twee beetjes ben gaan houden. Wetende dat het voor ons beiden precies is wat we nu nodig hebben en waar we vooral ontzettend veel plezier aan beleven. Sterker nog, de verlenging is inmiddels ook geboekt: op 8 april vliegen we voor een kleine toegift naar het heerlijke Kreta.

Kortom, mijn witte pagina begint een kleurrijk geheel te worden. Een plaatje waar ik zelf ongelooflijk gelukkig van word. En is dat niet waar het in het leven om gaat? Om je eigen dromen te leven, er vol overgave in te stappen en te genieten van dat wat op je pad komt? Ik geloof van wel en ik geniet er elke dag met volle teugen van!

Veel liefs vanuit de camper,
Sandra

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s